Behandeling door een eerste- of tweedelijnspsycholoog/psychotherapeut is voor iedereen betaalbaar geworden, zodat je weer snel op de been bent, niet hoeft te verzuimen of het arbeidsproces of je eigen leven weer snel kunt hervatten.

Sinds 1 januari 2008 is de eerstelijns psychologische zorg opgenomen in het basispakket van de ziektekostenverzekering. Dat betekent dat iedereen daar automatisch verzekerd is. Wel wordt een wettelijke eigen bijdrage van 10 euro gevraagd per sessie door de zorgverzekering. Tweedelijns behandelingen worden volledig door de ziektekostenverzekeraar vergoed. Hiervoor is nog geen eigen bijdrage verschuldigd. Wel moet u rekening houden het door u afgesloten eigen risico en uw wettelijk verplichte jaarbijdrage.

Voor het werken als psycholoog in de eerste lijn zijn specifieke kennis en deskundigheden vereist. Elke GZ-psycholoog/psychotherapeut heeft de (post-doctorale) opleiding tot GZ-psycholoog/psychotherapeut gevolgd en is in het BIG-register opgenomen. Daarnaast heeft de eerstelijnspsycholoog, de klinisch psycholoog en de neuropsycholoog nog een extra kwalificatieroute gevolgd, een twee- tot vierjarige opleiding in de praktijk. Dat is nodig om cliënten met een breed scala aan klachten te kunnen behandelen en ook snel te kunnen beslissen of de cliënt het beste in de eerste- of tweedelijn kan worden geholpen, dan wel moet worden doorverwezen naar een psychiater.

Het herregistratiesysteem voor eerstelijnspsychologen / psychotherapeuten / klinisch psychologen / neuropsychologen zorgt ervoor dat de deskundigheid op peil blijft door het verplichte aantal werkuren, intervisie en nascholing. Ook bieden diverse postdoctorale opleidingen jaarlijks themacursussen aan en worden regionale en landelijke symposia over actuele thema’s georganiseerd.

Daarnaast leidt de Psycho Informa Groep jaarlijks vele psychologen/psychotherapeuten op in haar praktijken en werkt daartoe samen met en is goedgekeurd als opleidingsplaats door de de universiteiten (Utrecht, Rotterdam, Leiden, Open Universiteit) en de RINO’s (postdoctorale opleidingen).
Tevens is de oprichtster van de Psycho Informa Groep hoofdopleider van de specificatie opleiding tot Eerstelijnspsycholoog bij het de RINOgroep te Utrecht.

De praktijkorganisatie moet op orde zijn om de cliënt snel en efficiënt te kunnen helpen en om een goede afstemming en samenwerking met andere hulpverleners te kunnen garanderen. Dat betekent bijvoorbeeld een heldere intakeprocedure, informatie aan de cliënt over wat hem/haar te wachten staat, adequate berichtgeving aan de huisarts, een privacybeleid, een klachtenregeling en nog veel meer.
De Psycho Informa Groep werkt aan de hand van een kwaliteitshandboek aan de verbetering van de kwaliteit. Wij zorgen voor inzichtelijke procedures en gaan van tijd tot tijd na of onze aanpak goed werkt in de praktijk.

Een manier zicht te krijgen op de kwaliteit van de praktijk is zich te laten visiteren. In zo’n geval komen externe deskundigen een kijkje in de keuken nemen, waarna een rapport wordt uitgebracht over wat er nog schort aan de praktijk en dus verbetering behoeft.
Naast visitatie vormt intervisie het overleg bij uitstek waar de kwaliteit van het handelen van de behandelaars ter discussie wordt gesteld. Elke medewerker maakt deel uit van een intervisiegroep met vakgenoten, verplicht onderdeel voor de herregistratie en maakt deel uit van het multidisciplinair overleg.

Tot slot is er de NIP, NVVP en LVE-klachtenregeling (zie klachtenreglement). Het voordeel daarvan is dat klachten die binnenkomen inzicht geven in de tekortkomingen en vaak de aanleiding vormen om de dingen beter te gaan regelen. Zo worden nieuwe klachten voorkomen.

Professionalisering van een beroepsgroep betekent ook werken aan inhoudelijke kwaliteitsverbetering met behulp van landelijke richtlijnen en protocollen. De Psycho Informa Groep werkt volgens de laatste richtlijnen en ontwikkelt deze regionaal verder uit in samenwerking met andere eerste- en tweedelijnspartijen  die bij samenwerking worden genoemd.  

Stepped care

Werken volgens stepped care betekent dat eerst gekeken wordt of problematiek in het hier en nu opgelost kan worden in de eerstelijn met de daarvoor geschikte korte behandelstrategieën. Pas als er onderliggend de nodige problemen spelen, wordt voor langduriger en diepgaander behandeling doorverwezen naar de tweedelijn en/of de derdelijn. Dit geheel volgens de landelijk opgestelde richtlijnen.